IJTIMOIY YOʻNALTIRILGAN TADBIRKORLIK SUBYEKTLARINI IDENTIFIKATSIYA QILISH METODIKASI
##semicolon##
ijtimoiy tadbirkorlik, ijtimoiy korxona, identifikatsiya mezonlari, sertifikatlash, reestr, koʻp ramkali tanlanma, qayta qamrash usuli, oʻlchash ishonchliligi, chegaraviy qiymat.Abstrak
Maqolada ijtimoiy yoʻnaltirilgan tadbirkorlik subyektlarini identifikatsiya qilish metodikasi ishlab chiqilgan. Muammoning dolzarbligi shundaki, Oʻzbekistonda bunday subyektlarning rasmiy reestri yuritilmaydi, natijada na nishonli qoʻllab-quvvatlash chorasini manzilga yetkazish, na ilmiy tadqiqot uchun bosh toʻplamni shakllantirish mumkin. Janubiy Koreya, Italiya, Qozogʻiston va Yevropa Ittifoqi amaliyotidagi mezonlar qiyosiy tahlil qilingan hamda ularning mantiqiy tuzilishidagi tafovutlar koʻrsatilgan. Muallif tomonidan ikki darajali maqom tizimi va toʻrtta mezondan iborat aralash mantiqli identifikatsiya modeli taklif etilgan; har bir mezon uchun mavjud maʼmuriy hisobotlarga tayanuvchi tasdiqlash manbai belgilangan. Reestr mavjud boʻlmagan sharoitda empirik tanlanma shakllantirish uchun koʻp ramkali (multi-frame) protokol va qamrov toʻliqligini baholashning qayta qamrash (capture–recapture) usuli asoslangan. Metodikaning ishonchliligini tekshirish tartibi hamda birinchi va ikkinchi tur xatolarning siyosiy narxi tahlil qilingan.
##submission.citations##
1. Borzaga C., Defourny J. (eds.) The Emergence of Social Enterprise. – London: Routledge, 2001. – 400 p.
2. Defourny J., Nyssens M. Social Enterprise in Europe: Recent Trends and Developments // Social Enterprise Journal. – 2008. – Vol. 4, No. 3. – P. 202–228.
3. European Commission. Social Enterprises and Their Ecosystems in Europe: Comparative Synthesis Report. – Luxembourg: Publications Office of the European Union, 2020. – 194 p.
4. Kerlin J.A. A Comparative Analysis of the Global Emergence of Social Enterprise // VOLUNTAS: International Journal of Voluntary and Nonprofit Organizations. – 2010. – Vol. 21, No. 2. – P. 162–179.
5. Act on the Promotion of Social Enterprises (Republic of Korea, 2007). – URL: www.socioeco.org
6. Legge 8 novembre 1991, n. 381 “Disciplina delle cooperative sociali” (Italiya Respublikasi).
7. Qozogʻiston Respublikasining Tadbirkorlik kodeksi, 6-1-bob. – URL: adilet.zan.kz
8. Santos F.M. A Positive Theory of Social Entrepreneurship // Journal of Business Ethics. – 2012. – Vol. 111, No. 3. – P. 335–351.
9. Doherty B., Haugh H., Lyon F. Social Enterprises as Hybrid Organizations: A Review and Research Agenda // International Journal of Management Reviews. – 2014. – Vol. 16, No. 4. – P. 417–436.
10. Ebrahim A., Battilana J., Mair J. The Governance of Social Enterprises: Mission Drift and Accountability Challenges in Hybrid Organizations // Research in Organizational Behavior. – 2014. – Vol. 34. – P. 81–100.
11. Nicholls A. The Institutionalization of Social Investment: The Interplay of Investment Logics and Investor Rationalities // Journal of Social Entrepreneurship. – 2010. – Vol. 1, No. 1. – P. 70–100.
12. Narmetova D.A. Oʻzbekistonda kichik biznesning iqtisodiy salohiyati: statistik tahlil va rivojlanish istiqbollari // Innovations in Science and Technologies. – 2025. – Maxsus son. – B. 254–260. – DOI: 10.5281/zenodo.15619810.
13. Xomidov M.X., Foziljonov R.Q., Doʻsmatov M.E. Mamlakatimizda davlat tomonidan tadbirkorlik sohani qoʻllab-quvvatlanishi ahamiyati va hozirgi holati. – 2024. – B. 65–74. – DOI: 10.5281/zenodo.10912753.
14. Turopova N., Abdullayev K. Oʻzbekistonda kichik biznes va oilaviy tadbirkorlik // Journal of Universal Science Research. – 2024. – Vol. 2, No. 11. – B. 123–126. – DOI: 10.5281/zenodo.14170389.
15. BMT Taraqqiyot dasturi. Oʻzbekistonda ayollar tadbirkorligi: baholash va tavsiyalar. – Toshkent: BMTTD, 2025. – 96 b.
16. Oʻzbekiston Respublikasining Tadbirkorlik kodeksi // Oʻzbekiston Respublikasi qonun hujjatlari maʼlumotlar bazasi. – www.lex.uz
